5 Illusionist's Favourites # 2: New Prog

posted on 24 May 2008 13:01 by lilium-cruentus

เมื่อพูดถึงดนตรี New Prog แล้ว ก็ต้องอย่าสับสนคิดไปว่ามันเป็นแนวเดียวกับ Neo-Prog นะครับ เพราะ Neo-Prog คือแนวดนตรีที่ถือกำเนิดในช่วงต้นยุค 80’s ซึ่งเป็นการนำเอาดนตรีโปรเกรสสีฟแบบยุค 70’s มาเล่นให้ทันสมัยและฟังง่ายยิ่งขึ้น โดยที่ยังไม่ทิ้งรากเหง้าไป ส่วนดนตรี New Prog ที่ผมจะมาแนะนำในวันนี้ มีรากจากดนตรีอัลเทอร์เนทีฟในยุค 90’s แต่มีการเล่นและประพันธ์เพลงที่มีความซับซ้อนมากขึ้นในทุกด้าน ไม่ว่าจะเป้นภาคดนตรี เมโลดี้ เนื้อหา หรืออารมณ์เพลง ซึ่งผมจะขอแนะนำอัลบั้ม New Prog ที่น่าฟังสัก 5 อัลบั้มไว้ ณ ที่นี้ครับ (แต่อาจจะมีอีก 5 อัลบั้มโผล่มาอีกเมื่อไรก็ได้ครับ)

  1. Mew – And the Glass Handed Kites (2005)

ใครจะไปคิดว่าอัลบั้มที่มีปกแย่ๆอย่าง And the Glass Handed Kites นี้ จะเป็นสุดยอดอัลบั้ม New Prog ที่เปี่ยมไปด้วยความงดงาม ล่องลอย ชวนพริ้มฝันขนาดนี้ ดนตรีของพวกเขาเป็นส่วนผสมที่ลงตัวพอดีๆของ Alternative Rock, Dream Pop และ Art Rock ที่มีเสียงร้องสูงๆให้อารมณ์เหมือนเทพบุตรแบบ Jon Anderson และมีโทนดนตรีค่อนข้างสดใส ซึ่งเพลงต่างๆในอัลบั้มนี้จะถูกเรียงร้อยกันแบบต่อเนื่องไปตลอดทั้งอัลบั้ม สามารถฟังได้ทั้งชุดโดยไม่ต้องข้ามแทร๊คเลย มันไพเราะไปซะทุกเพลงจริงๆครับ พูดได้เลยว่า Mew คือความหวังใหม่ในวงการดนตรีร๊อคของเดนมาร์กอย่างแท้จริง

  1. Dredg – El Cielo (2002)

อัลบั้มเต็มชุดที่สองโดยวง New Prog จากอเมริกาซึ่งมีพัฒนาการและได้รับการขัดเกลามากกว่าอัลบั้มแรกที่ยังมีกลิ่นอายแบบโพสต์ฮาร์ดคอร์อยู่ค่อนข้างมาก กลายมาเป็น New Prog ที่ติดกลิ่นอายอัลเทอร์เนทีฟร๊อคสูง แต่มีความงดงามในภาคเมโลดี้และติดหูง่ายมาก ดนตรีมีการเปลี่ยนมูฟเมนต์ตลอดเวลาทำให้ไม่น่าเบื่อ อีกทั้งยังเป็นคอนเซปต์อัลบั้มอีกด้วย (แต่เกี่ยวกับอะไรไม่รู้เพราะเนื้อหาเข้าใจยากมาก) เพียงแค่ซิงเกิ้ลแรกของอัลบั้มอย่าง Same Ol’ Road ก็จะพาจินตนาการของคุณล่องลอยไปใหนต่อใหนแล้ว ด้วยท่อนฮุคที่แสนไพเราะ มีเสียงกีตาร์แตกพร่า หลายๆเพลงในอัลบั้มนี้คงจะโดนใจขาร๊อคทั่วไปได้ไม่ยาก และน่าจะเป็นอัลบั้มที่ดีในการเปิดทางเข้าไปสู่โลกอันสลับซ้อนของดนตรีโปรเกรสสีฟด้วยครับ

3. The Dear Hunter - Act II: The Meaning Of, And All Things Regarding Ms. Leading (2007)

          

หนึ่งในสุดยอดอัลบั้มโปรเกรสสีฟประจำปี 2007 ของเว็บ progarchives และของ Mike Portnoy แห่ง Dream Theater ด้วย ซึ่งเพียงเท่านี้ก็การันตีความยอดเยี่ยมของอัลบั้มนี้ได้ดีเยี่ยมแล้ว แต่กระนั้นเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากที่ใหนก็ไม่น่าเชื่อถือเท่าการได้สดับฟังด้วยหูของคุณเองอย่างแน่นอน ซึ่ง The Dear Hunter คือวงของ Casey Crescenzo มือกีตาร์/ร้อง ของวงโพสต์ฮาร์ดคอร์ THE RECEIVING END OF SIRENS ซึ่งซาวนด์ของ The Dear Hunter นั้นจะเป็นโปรเกรสสีฟกึ่งอีโมนิดๆแบบ Circa Survive หรือ Coheed and Cambria แต่จะเน้นความวิจิตรบรรจงและความซับซ้อนของอารมณ์เพลงกว่ามาก โดยอัลบั้มนี้เป็นภาคที่สองของคอนเซปต์อัลบั้มที่เขาตั้งใจจะทำออกมาทั้งหมด 9 ภาค ดนตรีในอัลบั้มนี้บอกได้คำเดียวว่าสมบูรณ์แบบ มันมีอารมณ์อ่อนใหวแต่หนักแน่น ใช้เครื่องดนตรีหลากหลาย มีกลิ่นอายของดนตรีต่างแนวมากมาย ทั้งบลูส์ สวิง คันทรี่ และแจ๊ส ซึ่งทุกอย่างได้ถูกสอดใส่อย่างถูกที่ถูกเวลาและลงตัว ไฮไลท์ของอัลบั้มนี้อยู่ในช่วง The Bitter Suite I-III ซึ่งเป็นมหากาพย์สุดเศร้าที่หนักหน่วง ไพเราะ และ Dramatic มากๆ ฟังไปฟังมาแล้วน้ำตาเล็ดโดยไม่รู้ตัวเลยครับ

4. 3 – The End is Begun (2007)

           

อัลบั้มล่าสุดของวงโปรเกรสสีฟชื่อแปลก มีพัฒนาการขึ้นกว่าอัลบั้มที่แล้วในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะในด้านความซับซ้อน หนักหน่วง หรือไอเดียในการทำเพลง ในตอนแรกพวกเขาเป็นเพียงวง New Prog ดาดๆที่ไม่มีอะไรไปมากกว่าการทำดนตรีตามรอยวงเพื่อนซี้อย่าง Coheed and Cambria (เสียงร้องนี่ยิ่งคล้ายเลย) แต่ในอัลบั้มนี้พวกเขาได้นำส่วนผสมของโปรเกรสสีฟเมทั่ลที่แสนซับซ้อนแบบ Dream Theater เข้ามามากขึ้น ผลที่ได้คือดนตรี New Prog ที่เปี่ยมไปด้วยทักษะและความซับซ้อน แต่ยังคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของวงนั่นคือ อคูสติกกีตาร์ ซึ่งในอัลบั้มนี้ก็ได้ยกระดับการเล่นไปอีกขั้นด้วยการเล่นอคูสติกกีตาร์สไตล์ฟลาเมงโก้แบบสุดเซียน เป็นอีกหนึ่งสุดยอดอัลบั้มที่ไม่ควรพลาดประจำปี 2007 ครับ

 

       5. Coheed and Cambria - Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume Two: No World for   Tomorrow (2007)

คิดว่าน่าจะเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว สำหรับวงที่เปรียบเสมือนเป็นผู้นำของวงโปรเกรสสีฟสมัยใหม่ที่แฝงกลิ่นอีโมเล็กน้อยทั้งมวล แต่ละอัลบั้มที่พี่หัวฟู Claudio Sanchez และผองเพื่อนทำออกมานั้นล้วนแต่ยอดเยี่ยมและมีพัฒนาการที่ดีในทุกอัลบั้ม ยิ่งในอัลบั้มล่าสุดนี้ทางวงได้นำกลิ่นอายของดนตรีร๊อครุ่นเก่าแบบ Led Zeppelin และ Rush เข้ามาใส่มากขึ้น ยิ่งทำให้อัลบั้มนี้ดึงดูดกลุ่มแฟนเพลงได้มากยิ่งขึ้นอีก เสียงร้องของ Claudio Sanchez ฟังไปฟังมาละม้ายคล้าย Geddy Lee ในยุคที่เลิกร้องแบบขึ้นเสียงสุดหลอดเป็นอันมาก ด้านดนตรีก็เป็นโปรเกรสสีฟสมัยใหม่ที่เข้าถึงได้ไม่ยาก โทนดนตรีสดใส มีท่อนคอรัสติดหูให้ได้ร้องตามกันแทบทุกเพลง และยังมีกลิ่นอายแบบ Led Zeppelin และ Rush อย่างที่ได้กล่าวไว้ในข้างต้น ทำให้อัลบั้มนี้เป็นอีกอัลบั้มที่ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งมวลครับ

 

 

edit @ 24 May 2008 13:16:22 by Lilium † Propaganda™

Comment

Comment:

Tweet

ฟังสไตล์เดียวกันเลย ช่วงนี้ผมก็บ้า New Prog เหมือนกัน
เคยฟัง Karnivool กับ Living Syndication รึยังครับ เยี่ยมเหมือนกัน ลองฟังดูคับ

#5 By ToRaMaN (124.120.88.205) on 2010-04-12 21:28

งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

#4 By (125.25.123.123) on 2009-03-21 19:49

ว๊ายกรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

#3 By satangnamamajung on 2008-07-18 00:10

Coheed และ 3 นี่น่าจะตีคู่กันมาเลย
แต่งวดนี้ขอยกให้ The Dear Hunter เพราะมันแกร่งเกินไป... ฮ่าๆ

#2 By "Me" on 2008-05-27 21:56

ไม่รุจักซักวงเลยแหะ

#1 By phil_wc - Music - on 2008-05-24 14:40